( ـــــ مأمن ـــــ )
صدا می زند مرا کسی زپشت ابرها در این شلوغ پر دروغ ز آشیانه خدا
تا حالا شده بشنوی که یه نفر صدات کنه و بخواد که "بیا باهات حرف بزنم. بیا اگه دلت گرفته بامن حرف بزن. اگه هیچکس رو نداری، اگه از همه بریدی و دلت گرفته من اینجام منی که دوستت داشتم و دارم و خواهم داشت؛ ولی اگه اینبار اومدی و باهم حرف زدیم دیگه نباید بری و دیگه بر نگردی ... یادت باشه که من همیشه با توام ، همیشه یادتم تورو می بینم ولی تو نه ... تو از چیزهایی که من برات فرستادم استفاده می کنی ولی حتی یه تشکر خشک و خالی هم نمی کنی ... "
آره ؟ تا حالا شده ؟ و آیا باهاش درد و دل کردی ... و فهمیدی که اون تنها کسیه که نمی بینی ولی وقتی باهاش درد و دل می کنی حرف می زنی انگار تمام غصه هات تموم شدن ؛فکر کنم تا حالا فهمیده باشی کیو می گم!... آره خدا ... خدائی که همۀ ما دوسش داریم ولی بعضی وقتا فراموشش می کنیم. و این اصلا ً خوب نیست یه نفر که همیشه به فکر ماست فراموش کنیم؛ همینطور که اگه ما کسی که همیشه به فکرشیم ما رو فراموش کنه ناراحت می شیم اون هم ناراحت می شه ولییییییییی ....
خیلی دوست داشتنیه ، مگه نه؟
ــــــــــ وفادار ــــــــــ
برایت می نویسم هنوز هم اگر نباشد به خورشید چشمانت امید سحر که مرثیه بهتر کند حال من به پیشم نیایی با مهرت دگر
ناز تو در خیال می کند مرا آشفته ات بیشتر مگرمن چه کردم پریزاد من مرا با خود از این غمستان ببر
همه خاطرات خوبت چو خواب نشسته اند به پشت پردۀ چشم تر کبوتر همین است ای نازنین به یادت بگو زبامم بپر (فراموشی و عادت کردن از بزرگترين نعمتهايی که خداوند به بنده هاش عطا کرده )
ـــ نشانی ـــ
و من اینجا هستم، تا ابد نشانی ام همین است؛ خیابان عشاق کوی عشق تو پلاک نامت. این است گورستان استخوانهای من قبل از...عشق. و من اینجا هستم... به دیدارم بیا... وبرایم قطره آبی بیاور که من از نوشیدن قطره اشک به جای آب خسته ام. و برایم قفلی بیاور و یک زنجیر که دل دیوانه ام را با آن آرام کنم؛ ولی شاید دوباره با دیدن تو قفلها را بشکند زنجیر ها را بگسلد وفریاد زند: من عاشقم؛ دیوانه ام. تولد اين شعر:۲۳/۲/۸۳
