گلايه
بابا حداقل يه کامنت بذارين .
چه قدر شماها بی معرفتين .
برف
برف که می بارد قطره چکان دل من پر از رنگ شعف رنگ باز می پاشد به بی رنگی برف
برف که می بارد پشت خاموش ترین موسیقی هر بارش شب تن من غصۀ رقصی دارد رقصی از بی بادی هر دانۀ برف
روی این بوم سپید هر قدم؛ نقشی از فکر جدید. رهگذر؛ از پس آرزوی نقاشی به تماشای تاریخ قدمهای خودش مشغول است.
دل ما مثل یک ابر پر از برف می باید باشد تا تفاوت نکند رنگ طلا از مشکی تا میان ده بالائی ها و پائینی ها همه شان زیر این بارش نرم به یک اندازه مزۀ بوسیدن هر دست نوازش ، بچشند.
باید آموخت که نپوشید زیاد مثل هر شاخه تهی از برگ شد منتظر ماند زیر این بارش شب تن خشکیده شود غرقۀ برف شاخۀ بازی یک کودک شد.
بگذاریم هر کسی از شاخۀ ما مشتی از برف _ به اندازۀ شادی _ بردارد.
باید از سردی این روزها آموخت تن ما گرم اگر دیگری میلرزد...
83/11/1 ++++ 11:15
ساده و صادق ( ولی گذشته )
فکر نمی کردم که بری با دلم غریبه شی نفس زدن تو عشقتو از تن ضعیفم بگیری فکر نمی کردم یه روزی عشقمو اینجور بکشی قلب عاشق مریضتو اینجور به جنون بکشی با رفتنت دلم شکست توی آرزوت نشست اسم قشنگ و نازتو همیشه رو لبم نشست تکرار اسمت یه صدا پر از غم و پر از نوا اینجوری گریم می اومد همراه اسمت تو شبا می دونم یه روزی پیشتم اون روز دیگه پیش مرگتم می میرم تا که دوباره قهرت رو هیچوقت نبینم ۲۷/۳/۸۳ چرا آدم اينقدر زود تغيير ميکنه ؟ من با گذشتم خيلی فرق کردم . نمی دونم کدوم يکيش بهتره.
